OYUN TERAPISI
Oyun terapisi, çocugun psikolojik sorunlarini
gidermeyi, onun daha uyumlu olmasi için yardimci olmayi
amaçlayan, çocuk ve terapistin birbirlerini oyun
yolu ile etkiledikleri bir yöntemdir.
Oyun terapisi, konusma problemlerinde, okuma problemlerinde, handikapli
çocuklarda etkili olabilir.
Çocuklar genelde problemlerinin farkinda degillerdir. Yalnizlik
ve anlasilamamiz olmanin yarattigi kaygi ve sikintiyla basedemezler.
Oyun terapisi ile kendi fonksiyonlarini, yeteneklerini gerçeklestirebilir,
duygularini ifade eder ve yaratici davranislar ortaya koyabilirler.
Oyun terapisinde terapist
Öncelikle bu alanda yeterli egitim ve beceriye sahip olmali.
Çocukla sicak, samimi ve dostça bir iliski kurmalidir.
Çocugun duygularini açiklamasi için gerekli
destegin verilmesi gerekir. Çocugun faaliyetlerine karismamalidir,
çocuk yolu belirler, terapist izler ancak (bana-kendine
ve oyun odasina zarar vermemelisin) kurali belirtilmelidir. Terapiyi
hizlandirmamalidir, terapi yavas ilerler ve terapist tarafindan
oldugu gibi onaylanmalidir. Ilk karsilasmada, terapist kendini
tanitmali, çocugun "evet", "hayir",
yanitlari verebilecegi sorular sormamali, çömelerek
onun göz hizasina inmeli, "seninle biraz oyun oynayacagiz,
benimle gel ve oyun odamizi, oyuncaklari gör" denilebilir.
Çocugun o ortama getirilme nedeni, ona basit ve anlayacagi
bir dille anlatilmalidir. Çocuk duygularini ifade etmekte
zorlaniyorsa, terapist kendi duygularindan bahsederek onu tesvik
edebilir. Unutmayin ki açiklik açikligi dogurur.
Mesela "hastalandigimda ben de çok öfkeli ve
sinirli olurum" gibi.
